Η Ελλάδα είναι αυτή που έχει όχι μόνο την ευθύνη αλλά και το κίνητρο να φροντίσει για την εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος, δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, απαντώντας στα περί ορισμού ειδικού επιτρόπου αρμόδιου για την παρακολούθηση της εκτέλεσης του ελληνικού προϋπολογισμού.

Ερωτηθείς σχετικά λίγο πριν αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες, ο κ. Βενιζέλος ξεκαθάρισε ότι στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 26.10.2011 περιλαμβάνεται αναλυτική πρόβλεψη για το μηχανισμό παρακολούθησης της εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος.

Ο μηχανισμός αυτός, όπως είπε, καλύπτει πλήρως το κοινό ενδιαφέρον της Ελλάδας και των εταίρων της για την εμπρόθεσμη και επιτυχή εφαρμογή του προγράμματος και των συναφών δεσμεύσεων της χώρας μας.

Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, «θεμέλιο του μηχανισμού αυτού είναι άλλωστε η αυτονόητη παραδοχή ότι η Ελλάδα είναι αυτή που έχει όχι μόνο την ευθύνη αλλά και το κίνητρο να φροντίσει για την εφαρμογή του προγράμματος».

Επιπλέον, ο κ. Βενιζέλος τόνισε ότι «ο ελληνικός λαός γνωρίζει το μέγεθος της βοήθειας που λαμβάνει η πατρίδα μας από τους θεσμικούς της εταίρους στην Ευρώπη και θα ανταποκριθεί, μέσα από τις θυσίες του, στην ιστορική υποχρέωση που έχουμε να βγάλουμε την Ελλάδα από την βαθειά δημοσιονομική, κοινωνική και αναπτυξιακή κρίση, λαμβάνοντας και εφαρμόζοντας δύσκολες, αλλά αναγκαίες αποφάσεις».

Σημείωσε παράλληλα ότι οι εταίροι μας γνωρίζουν ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση βασίζεται στην θεσμική ισοτιμία των κρατών-μελών και στο σεβασμό της εθνικής τους ταυτότητας και αξιοπρέπειας.

«Αυτή η θεμελιώδης αρχή ισχύει πλήρως και για τις χώρες-μέλη που, καθώς διέρχονται περιόδους κρίσης και προσαρμογής, έχουν ανάγκη από τη βοήθεια των εταίρων τους προς όφελος όλης της Ευρώπης και ειδικότερα της Ευρωζώνης», υπογράμμισε ο υπουργός Οικονομικών και διεμήνυσε ότι όποιος θέτει σε ένα λαό δίλημμα μεταξύ οικονομικής βοήθειας και εθνικής αξιοπρέπειας αγνοεί βασικά ιστορικά διδάγματα.

Δήλωσε τέλος βέβαιος ότι οι πολιτικές ηγεσίες όλων των ευρωπαϊκών χωρών και ιδίως αυτών που λόγω του μεγέθους τους έχουν, εκ των πραγμάτων, αυξημένη ευθύνη για την πορεία της Ευρώπης, γνωρίζουν με ποιο τρόπο τίθενται τα ζητήματα μεταξύ φίλων και εταίρων που έχουν ενώσει τις ιστορικές τους μοίρες.